maandag 5 januari 2015

Persoonlijk van Lee Child: geniaal meesterwerk


Een enkele keer volstaan drie citaten om te vertellen dat een boek een meesterwerk is. Daarom geen uitgebreide recensie over Persoonlijk van Lee Child. Lees de quotes en daarna het boek. Dan zie je hoe actie, spanning, logisch nadenken en humor samen zorgen voor een geniaal boek.

p. 160-1
Hij kwam naar buiten met gebogen hoofd en een gebogen rug, dubbelgevouwen bij zijn middel, dubbelgevouwen bij de knieën. In fasen strekte hij zich, als een transformer, die eerst een compacte vrachtwagen is, die openklikt, zodat het ene na het andere onderdeel zich ontvouwt tot een actiepoppetje. Hij was enorm. Zijn armen waren langer dan de benen van de meeste mensen, zijn handen waren groter dan een schop, zijn borstkas had het formaat van een olievat, stijf verpakt in een colbert met drie knopen dat de meeste mensen hadden kunnen dragen als regenjas tot op de enkels.
Zijn voeten waren zo groot als schuiten, zijn nek was dertig centimeter breed, en zijn hoofd was groter dan een basketbal. Hij had een paar grote flaporen die haaks op zijn hoofd stonden, geprononceerde jukbeenderen, kleine diepliggende oogjes en de kaak van een mensaap. Hij zag eruit als een wassen beeld van een neanderthaler in een museum voor natuurlijke historie, zij het dat hij bleek was en rossig, niet donker. Bovendien was hij twee keer zo groot als welke mensachtige uit de prehistorie dan ook. Misschien was hij wel twee meter tien en woog hij honderdveertig kilo. Misschien nog groter en meer. Hij bewoog met een soort soepele lichtvoetigheid, stappen van anderhalve meter, met rollende schouders, zijn enorme handen losjes bungelend langs zijn zij.
'Jezus christus,' zei Casey Nice.
'Ik denk het niet,' zei ik. 'Geen baard. Geen sandalen.'


p.20-1
'Hoeveel scherpschutters zijn er die zo goed zijn?'
Een heel goede vraag. Ik zei: ' Eerlijk antwoord? Bij ons? Zo goed? Ik denk dat we mazzel hebben als we er in elke generatie één bij de SEAL's hebben, twee bij de mariniers en twee bij de landmacht. Op een willekeurig moment in totaal vijf in het hele leger.'
'Maar je was het net met me eens dat hij niet in het leger zit.'
'Dus daarnaast nog eens vijf van de vorige generatie, nog niet zo lang geleden afgezwaaid, oud genoeg om niets omhanden te hebben, maar jong genoeg om nog te functioneren. Dat zijn de lui naar wie je moet zoeken.'
'Dat zou jij doen? Zoeken bij de vorige generatie?'
Ik zie niet wie er anders voor in aanmerking zou komen.'
'Hoeveel landen zijn er met dit soort mensen?'
'Misschien vijf.'
'Keer vijf mogelijke kandidaten per land, maakt vijfentwintig schutters op de hele wereld. mee eens?'
'Ongeveer.'
'Beter dan ongeveer. Vijfentwintig is op de kop af het aantal gepensioneerde scherpschutters dat bekend is bij inlichtingendiensten over de hele wereld. Denk je dat hun regeringen ze nauwlettend volgen?'
'Vast wel.'
'Dus hoeveel van die vijfentwintig, denk je, hebben op een willekeurige dag een waterdicht alibi?'
Ervan uitgaande dat ze inderdaad nauwlettend in de gaten werden gehouden, zei ik: 'Twintig?'
'Eenentwintig,' zei O'Day. 'Er blijven er maar vier over. En daar zit het diplomatieke probleem.'


p. 245
'Waardoor we met een minder efficiënte vijand te maken hebben.'
'Precies.'
'Maar we zouden nog steeds met iemand moeten vechten.'
'Wie niet waagt, die niet wint.'
'Jij zei dat ze niet onbetaald zouden doorvechten. Omdat ze dan werkloos zouden zijn. Jij zei dat ze zouden verdwijnen.'
'Je moet er het beste van hopen, maar je voorbereiden op het ergste.'
'En wat wordt het?'
'Het wordt wat het altijd wordt.'
'En dat is?'
'Iets daartussenin.'





Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen